CYBUŁKA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Cybułka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Cybułczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Cybułczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Honorabilis vir, dominus Nicolaus Czibulca, canonicus ecclesie Sandomiriensis Cracoviensis diocesis 1413 SSNO I 302
• Cebulka, Cybulka 1501, XVII AntrP I 299
• Laboriosorum Prokop Cybulka 1731 NBrań 166

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Cybułka, od ap. cebulka 'mała cebula' SXVI, NAp
• od nazwy własnej
  • odimienne
    lub Cybuł-ka, od n. os. Cybula (: ap. cebula, cybula Sstp), NAp

• derywowane
• z sufiksem
  Cybuł-ka < n. os. Cybula; suf. -ka w funkcji patronimicznej
• niederywowane
lub Cybułka < ap. cebulka

Cybulka

Wariant graficzny z -l- (możliwy wpływ niemiecki)

• Niemcy / liczba wystąpień: 148 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Słowacja / liczba wystąpień: 142 / źródło: http://slovniky.juls.savba.sk/?w=cibulka&c=T2af&d=priezviska
• Francja / liczba wystąpień: 29 / źródło: http://www.journaldesfemmes.com/nom-de-famille/nom/54084/cybulka.shtml
• Holandia / liczba wystąpień: 4 / źródło: https://www.cbgfamilienamen.nl/nfb/detail_naam.php?gba_lcnaam=cybulka&gba_naam=Cybulka&nfd_naam=&operator=eq&taal=
• Czechy / liczba wystąpień: 1 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Cybulka/hustota/

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Cybulka, Cibulka (bez znaku diakrytycznego).

• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I
• P. Złotkowski, Antroponimia historyczna mieszczan i chłopów Brańska i okolic w ujęciu statycznym i dynamicznym / rok: 2017