ĆWIĄKAŁA

Ogólna liczba: 572

Kobiety: 288

Mężczyźni: 284

Ranga: 10205

Województwa
  1. PODKARPACKIE / 321
  2. DOLNOŚLĄSKIE / 93
  3. MAŁOPOLSKIE / 42
  4. ŚLĄSKIE / 38
  5. OPOLSKIE / 22
  6. ZACHODNIOPOMORSKIE / 14
  7. WIELKOPOLSKIE / 11
  8. MAZOWIECKIE / 10
  9. LUBUSKIE / 7
  10. POMORSKIE / 7
  11. LUBELSKIE / 4
  12. ŚWIĘTOKRZYSKIE / 3
Powiaty:
  1. SANOCKI / 89
  2. BRZOZOWSKI / 80
  3. KROSNO / 50
  4. RZESZÓW / 29
  5. KROŚNIEŃSKI / 26
  6. STRZYŻOWSKI / 24
  7. WROCŁAW / 24
  8. KŁODZKI / 20
  9. OŁAWSKI / 17
  10. OPOLE / 17
  11. SUSKI / 15
  12. MIELECKI / 14
  13. POZNAŃ / 11
  14. JELENIOGÓRSKI / 8
  15. GRYFIŃSKI / 8
  16. OŚWIĘCIMSKI / 8
Gminy:
  1. M. KROSNO / 50
  2. SANOK / 32
  3. DOMARADZ / 31
  4. M. RZESZÓW / 29
  5. BRZOZÓW / 22
  6. BESKO / 21
  7. ZARSZYN / 20
  8. NIEBYLEC / 19
  9. JASIENICA ROSIELNA / 17
  10. M. OPOLE / 17
  11. BUKOWSKO / 14
  12. MIELEC / 11
  13. WROCŁAW-KRZYKI / 11
  14. NOWA RUDA / 9
  15. OŁAWA / 9
  16. STRYSZAWA / 9

forma żeńska równa formalnie męskiej: Ćwiąkała

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Ćwiąkalina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Ćwiąkalanka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Jacentius Cwiąkała 1804 GóSan 138

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Ćwiąk-ała, od gw. czas. ćwiąkać, ćwiękać, dzwiękać 'dźwięczeć, pobrzękiwać', dźwiękać się 'przeżuwać ponownie pokarm (o krowie, owcy); odbijać się' SGP

  • derywowane
    • z sufiksem
      Ćwiąk-ała, z suf. -ała w funkcji charakteryzującej

Ćwionkała, Ćwiękała (zob.)

Ćwionkała - wariant oddający graficznie wymowę samogłoski nosowej ą przed spółgłoską k

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Cwiakla (bez znaków diakrytycznych).

  • H. Górny, Nazwiska mieszkańców wybranych miejscowości dawnej ziemi sanockiej w świetle interferencji etniczno-językowej (XV-XIX w.) / rok: 2004