ANDRUSZKO

forma żeńska równa formalnie męskiej: Andruszko

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Andruszkowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Andruszkówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

• Iohanni, procuratori illustris Andruszko de Kropyecz 1438 SSNO I 38
• Andruszko 1528, XVIII AntrP I 138
• Laboriosorum Francisci Undrusko 1740 NBrań 140
• Andruszkowna 1743 AntrP I 138
• Laboriosorum Adami Andruszko 1774 NBrań 140

• od nazwy własnej
  • odimienne
    Andrusz-ko, od n. os. Andr-usz (:Andr-usz, od im. poch. greckiego Andrzej, greckie Andreas, od andros 'mąż, mężczyzna', też andreios 'mężny, odważny' NCh).

• derywowane
• z sufiksem
  Andrusz-ko; suf. '-ko w funkcji patronimicznej (odojcowskiej)

Jędruszko, Andruschko

Jędruszko - wariant fonetyczny (imię Andrzej występowało w Polsce od XII w. w różnych postaciach fonetycznych, np. Jędrzej); Andruschko (1 nosiciel w woj. śląskim) - odmianka graficzna nawiązująca do pisowni niemieckiej

• USA / liczba wystąpień: 175 / źródło: http://www.britishsurnames.co.uk/
• Słowacja / liczba wystąpień: 60 / źródło: http://slovniky.korpus.sk/
• Niemcy / liczba wystąpień: 18 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Norwegia / liczba wystąpień: 5 / źródło: https://www.ssb.no/en/befolkning/statistikker/navn
• Australia / liczba wystąpień: 2 / źródło: http://www.britishsurnames.co.uk/

Poza granicami Polski także w formie Andrusko, Andruschko.

• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I
• P. Złotkowski, Antroponimia historyczna mieszczan i chłopów Brańska i okolic w ujęciu statycznym i dynamicznym / rok: 2017