BAŃDURA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Bańdura

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Bańdurzyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Bańdurzanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Bańdura, Bandura RymNPol I 18
• Bandura 1596, XVII AntrP I 217

• od wyrazu pospolitego
  • inne
    Bańdura, od ap. bandura, bańdura 'instrument muzyczny, rodzaj lutni' SL, SW, charakterystyczny dla folkloru ukraińskiego

• niederywowane
Bańdura

zob. Bandura

• USA / liczba wystąpień: 373 / źródło: http://www.britishsurnames.co.uk/
• Niemcy / liczba wystąpień: 257 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Słowacja / liczba wystąpień: 91 / źródło: http://slovniky.korpus.sk/
• Czechy / liczba wystąpień: 43 / źródło: http://www.kdejsme.cz/
• Francja / liczba wystąpień: 33 / źródło: http://www.journaldesfemmes.com/nom-de-famille/
• Belgia / liczba wystąpień: 10 / źródło: www.familienaam.be
• Australia / liczba wystąpień: 9 / źródło: http://www.britishsurnames.co.uk/
• Hiszpania / liczba wystąpień: 9 / źródło: http://www.ine.es/apellidos/formGeneral.do?vista=4
• Holandia / liczba wystąpień: 5 / źródło: http://www.meertens.knaw.nl/nfd/
• Szwecja / liczba wystąpień: 2 / źródło: http://www.scb.se/Pages/NameSearch____259432.aspx

Poza granicami Polsi w formie Bandura

• K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I