BARTUSZEK

Ogólna liczba: 185

Kobiety: 98

Mężczyźni: 87

Ranga: 25009

Województwa
  1. MAZOWIECKIE / 152
  2. ŚWIĘTOKRZYSKIE / 12
  3. ŚLĄSKIE / 8
  4. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 5
  5. ZACHODNIOPOMORSKIE / 5
  6. LUBUSKIE / 3
Powiaty:
  1. M.ST.WARSZAWA / 75
  2. BIAŁOBRZESKI / 32
  3. GRÓJECKI / 18
  4. KIELECKI / 8
  5. PIASECZYŃSKI / 6
  6. OLSZTYN / 5
  7. OSTROŁĘKA / 4
  8. KIELCE / 4
  9. SULĘCIŃSKI / 3
  10. ŻYRARDOWSKI / 3
  11. RUDA ŚLĄSKA / 3
  12. SOSNOWIEC / 3
  13. SIEDLECKI / 3
  14. WOŁOMIŃSKI / 3
  15. ZWOLEŃSKI / 3
  16. SZCZECIN / 2
Gminy:
  1. PROMNA / 29
  2. MOKOTÓW / 20
  3. MOGIELNICA / 9
  4. TARGÓWEK / 9
  5. ZAGNAŃSK / 8
  6. WARKA / 7
  7. WAWER / 6
  8. BIAŁOŁĘKA / 6
  9. OCHOTA / 5
  10. LESZNOWOLA / 5
  11. M. OLSZTYN / 5
  12. URSUS / 4
  13. M. KIELCE / 4
  14. M. OSTROŁĘKA / 4
  15. URSYNÓW / 4
  16. SULĘCIN / 3

forma żeńska równa formalnie męskiej: Bartuszek

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Bartuszowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Bartuszówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Bartuszek 1503 AntrP I 222

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Bartusz-ek, od n. os. Bart-usz, skrócenie od im. biblijnego Bartłomiej poch. aramejskiego (bar-tolmai 'syn Tolmaja'), przejęte do łac. jako Bartholomaeus, por. NCh.

  • derywowane
    • z sufiksem
      Bartusz-ek; suf. -ek w funkcji patronimicznej (odojcowskiej) lub deminutywnej

Poza granicami Polski także w formie Bartuschek.

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I