BASKA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Baska

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Baskina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Baskanka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Baska 1644, XVIII AntrP I 223
• Baska 1844 GórPow 22

• od nazwy własnej
  • odimienne
    Bas-ka, od n. os. Bas (: ap. bas 'niski głos męski' SXVI, także 'człowiek, mówiący takim głosem' ), lub Ba-s, Ba-sz, od imion z Ba- nagłosowym, takich jak Bartłomiej (: aram. bar-tolmai 'syn Tolmaja, por. NCh), lub Bas, od im. Bastian (:Sebastian, od greckiego sebastos 'czcigodny, dostojny', łac. Sebastianus, z łac. przyr. -ianus, por. NCh)

• derywowane
• z sufiksem
  Bas-ka; suf. -ka w funkcji patronimicznej (odojcowskiej)

Baszka

Bardzo rzadki wariant (2 nosicieli w woj. śląskim) związany z różną postacią podstawowej nazwy osobowej: Bas, Basz.

• USA / liczba wystąpień: 279 / źródło: http://www.britishsurnames.co.uk/
• Niemcy / liczba wystąpień: 48 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Australia / liczba wystąpień: 9 / źródło: http://www.britishsurnames.co.uk/
• Szwecja / liczba wystąpień: 3 / źródło: http://www.scb.se/Pages/NameSearch____259432.aspx
• Czechy / liczba wystąpień: 1 / źródło: http://www.kdejsme.cz/
• Belgia / liczba wystąpień: 1 / źródło: www.familienaam.be

• H. Górnowicz, Słownik nazwisk mieszkańców Powiśla Gdańskiego / rok: 1992
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I