BIENIAS

forma żeńska równa formalnie męskiej: Bienias

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Bieniasowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Bieniasówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

• Benas de Mszurowa 1382 SSNO I 149
• Nobilis Benassius alias Benedictus condam de Szroczim 1470 SSNO I 149
• Per Clementem Benyassy 1481 SSNO I 149
• Bienias w Bobowey 1608 AntrP I 170
• Bienias 1793 RymNPol I 35
• Adalbertus Bieniasz 1798 GóSan 135
• Bieniasz 1867 GórPow 26
• Mathilda Bienias 1878 NOpol 117

• od nazwy własnej
  • odimienne
    Bieni-as, pierwotnie Bieniasz, zdr. od i. ch. poch .łacińskiego Benedykt (Benedictus, łac. benedictus 'błogosławiony' : bene 'dobrze' i dico 'mówię') NCh , lub biblijne im. Benjamin (:hebr. ben jamin 'syn prawicy, syn szczęścia') NCh, NJud. Por. warianty Bieniasz, Bieniarz.

• derywowane
• z sufiksem
  Bieni-as

Bieniasz (zob.)

Nazwisko z wariantywną realizacją suf. -as, -asz.

• Niemcy / liczba wystąpień: 392 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• USA / liczba wystąpień: 186 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/bienias/stats
• Australia / liczba wystąpień: 14 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/bienias/stats
• Francja / liczba wystąpień: 11 / źródło: http://www.geopatronyme.com/cgi-bin/carte/nomcarte.cgi?numero=0043658&periode=4
• Holandia / liczba wystąpień: 8 / źródło: http://www.meertens.knaw.nl/nfd/
• Norwegia / liczba wystąpień: 8 / źródło: http://www.ssb.no/navn
• Hiszpania / liczba wystąpień: 6 / źródło: http://www.ine.es/apellidos/formGeneral.do?vista=4
• Szwecja / liczba wystąpień: 6 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Bienias
• Belgia / liczba wystąpień: 5 / źródło: https://familienaam.be/Bienias
• Czechy / liczba wystąpień: 2 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Bienias/hustota/
• Słowacja / liczba wystąpień: 1 / źródło:

Postaci Bienias, notowane poza Polska, mogą też być adaptacjami nazwiska Bieniasz.

• K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I
• H. Górnowicz, Słownik nazwisk mieszkańców Powiśla Gdańskiego / rok: 1992
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I
• H. Górny, Nazwiska mieszkańców wybranych miejscowości dawnej ziemi sanockiej w świetle interferencji etniczno-językowej (XV-XIX w.) / rok: 2004