forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Bieniecka
Bieniecki1577, XVII, XVIII AntrP I 233
Bieniecka1616-1620 AntrP I 233
Stanisław Bieniecki1704 NOles 25
od nazwy własnej
odmiejscowe Bieniec-(s)ki, od n. m. Bieniec, sier., gm. Patnów, lub Bieniec-(s)ki, pierwotnie Bieniędz-ski, Bienięc-(s)ki , od n. m. Bieniędzice, Bieniądzice, sier., gm. Wielun.
derywowane
z sufiksem Bieniec-(s)ki; suf. -ski pierwotnie wskazywał na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie