BIESZKA

Ogólna liczba: 207

Kobiety: 97

Mężczyźni: 110

Ranga: 23363

Województwa
  1. POMORSKIE / 190
  2. WIELKOPOLSKIE / 10
  3. MAZOWIECKIE / 3
  4. KUJAWSKO-POMORSKIE / 2
  5. DOLNOŚLĄSKIE / 1
  6. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 1
Powiaty:
  1. KARTUSKI / 80
  2. TCZEWSKI / 40
  3. WEJHEROWSKI / 23
  4. GDAŃSKI / 19
  5. GDYNIA / 10
  6. PUCKI / 7
  7. SOPOT / 5
  8. ZŁOTOWSKI / 5
  9. KOŚCIERSKI / 4
  10. M.ST.WARSZAWA / 3
  11. POZNAŃ / 3
  12. WŁOCŁAWEK / 2
  13. POZNAŃSKI / 2
  14. STAROGARDZKI / 2
  15. KŁODZKI / 1
  16. ELBLĄG / 1
Gminy:
  1. TCZEW / 35
  2. SOMONINO / 29
  3. KARTUZY / 23
  4. PRUSZCZ GDAŃSKI / 15
  5. RUMIA / 15
  6. ŻUKOWO / 13
  7. M. GDYNIA / 10
  8. STĘŻYCA / 9
  9. PUCK / 7
  10. M. SOPOT / 5
  11. ZŁOTÓW / 5
  12. ŁĘCZYCE / 4
  13. PRZYWIDZ / 4
  14. SULĘCZYNO / 4
  15. PRAGA-POŁUDNIE / 3
  16. PELPLIN / 3

forma żeńska równa formalnie męskiej: Bieszka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Bieszczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Bieszczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Bieszka RymNPol I 37
  • Domina Beszka 1399 SSNO I 161

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Biesz-ka, od n. os Bie-sz, skr. od imion chrześcijańskich z początkowym Bie-, takich jak Bernard, pol. Biernat, Bienedykt, również i starop. , takich jak Biezdziad, Biezpraw, por. NAp,, NCh

  • derywowane
    • z sufiksem
      Biesz-ka; suf. -ka w funkcji patronimicznej (odojcowskiej) lub deminutywnej

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
  • Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I