BIŁKA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Biłka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Biłczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Biłczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Per Andream Bylka 1469 SSNO I 164
• Biłka 1684 AntrP I 235

• pochodzenia obcego
  Bił-ka, od ukr. ap. biłyj 'biały'

• derywowane
• z sufiksem
  Bił-ka

Bilka

Wariant graficzny (bez znaku diakrytycznego)

• USA / liczba wystąpień: 352 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/bilka/stats
• Słowacja / liczba wystąpień: 262 / źródło: http://slovniky.juls.savba.sk/?w=Bilka&s=exact&c=0873&d=priezviska&ie=utf-8&oe=utf-8#
• Czechy / liczba wystąpień: 71 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Bilka/hustota/
• Niemcy / liczba wystąpień: 8 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Holandia / liczba wystąpień: 4 / źródło: http://www.cbgfamilienamen.nl/nfb/detail_naam.php?gba_lcnaam=bilka&gba_naam=Bilka&nfd_naam=&operator=eq&taal=
• Australia / liczba wystąpień: 2 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/bilka/stats
• Belgia / liczba wystąpień: 2 / źródło: https://familienaam.be/Bilka
• Szwecja / liczba wystąpień: 2 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Bilka

Poza granicami Polski w formie Bilka

• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I