BLASZKA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Blaszka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Blaszczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Blaszczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Blaszka 1788 RymNPol I 39
• Anton Blaschka, szewc, Tarnów 1886 NOpol 118

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Blaszka, od ap. blaszka 'bardzo cienki płat metalu' Sstp, SXVI
• od nazwy własnej
  • odimienne
    lub Blasz-ka, od n. os. Blacha (: ap. blacha 'cienki płat metalu' Sstp, SXVI).

• niederywowane
Blaszka

Blaschka

Bardzo rzadki wariant z wpływem grafii niemieckiej (niem. -sch- w miejsce pol. -sz-)

• Niemcy / liczba wystąpień: 536 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Francja / liczba wystąpień: 182 / źródło: http://www.journaldesfemmes.com/nom-de-famille/nom/23274/blaszka.shtml
• Słowacja / liczba wystąpień: 55 / źródło: http://slovniky.juls.savba.sk/?w=Blaska&s=exact&c=p249&d=priezviska&ie=utf-8&oe=utf-8#
• Czechy / liczba wystąpień: 54 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Bla%C5%A1ka/hustota/
• Belgia / liczba wystąpień: 8 / źródło: https://familienaam.be/Blaszka
• Holandia / liczba wystąpień: 5 / źródło: http://www.cbgfamilienamen.nl/nfb/detail_naam.php?gba_lcnaam=blaszka&gba_naam=Blaszka&nfd_naam=Blaszka&operator=eq&taal=

Poza granicami Polski także w formie adaptacyjnej Blaschka

• K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
• D. Lech, Nazwy osobowe dziewiętnastowiecznych mieszkańców Opola / rok: 2004