BUCHAŁA

Ogólna liczba: 404

Kobiety: 192

Mężczyźni: 212

Ranga: 14188

Województwa
  1. MAŁOPOLSKIE / 258
  2. ŚLĄSKIE / 79
  3. WIELKOPOLSKIE / 26
  4. MAZOWIECKIE / 15
  5. PODKARPACKIE / 12
  6. OPOLSKIE / 5
  7. DOLNOŚLĄSKIE / 4
  8. POMORSKIE / 3
  9. ZACHODNIOPOMORSKIE / 2
Powiaty:
  1. KRAKÓW / 80
  2. WADOWICKI / 45
  3. OŚWIĘCIMSKI / 43
  4. ZABRZE / 29
  5. WIELICKI / 27
  6. KRAKOWSKI / 26
  7. KĘPIŃSKI / 19
  8. NOWY SĄCZ / 16
  9. CHRZANOWSKI / 10
  10. BIERUŃSKO-LĘDZIŃSKI / 9
  11. JASIELSKI / 9
  12. RUDA ŚLĄSKA / 8
  13. RAWICKI / 7
  14. M.ST.WARSZAWA / 7
  15. BIELSKO-BIAŁA / 6
  16. RYBNIK / 5
Gminy:
  1. M. KRAKÓW / 80
  2. WIEPRZ / 37
  3. M. ZABRZE / 29
  4. KOCMYRZÓW-LUBORZYCA / 26
  5. OŚWIĘCIM / 23
  6. KĘPNO / 19
  7. WIELICZKA / 19
  8. M. NOWY SĄCZ / 16
  9. ZATOR / 12
  10. LIBIĄŻ / 10
  11. LĘDZINY / 9
  12. M. RUDA ŚLĄSKA / 8
  13. WADOWICE / 7
  14. RAWICZ / 7
  15. NIEPOŁOMICE / 6
  16. M. BIELSKO-BIAŁA / 6

forma żeńska równa formalnie męskiej: Buchała

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Buchalina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Buchalanka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Buchała 1656 AntrP I 253
  • Pauline Buchalla 1875 NOpol 122

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Buch-ała, od czas. buchać 'chlustać' SXVI, 'bić, uderzać; chełpić się' SGP, NAp.

  • derywowane
    • z sufiksem
      Buch-ała, z suf. -ała w funkcji charakteryzującej

Buchalla

Wariant graficzny z geminatą -ll-

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Buchala (bez znaku diakrytycznego), Buchalla (z dość regularnym oddaniem -ł- jako -ll-).

  • D. Lech, Nazwy osobowe dziewiętnastowiecznych mieszkańców Opola / rok: 2004
  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I