BUJNIK

Ogólna liczba: 297

Kobiety: 154

Mężczyźni: 143

Ranga: 18603

Województwa
  1. LUBELSKIE / 207
  2. MAZOWIECKIE / 46
  3. ZACHODNIOPOMORSKIE / 15
  4. DOLNOŚLĄSKIE / 11
  5. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 8
  6. MAŁOPOLSKIE / 6
  7. PODKARPACKIE / 2
  8. ŚLĄSKIE / 2
Powiaty:
  1. BIALSKI / 138
  2. BIAŁA PODLASKA / 43
  3. M.ST.WARSZAWA / 24
  4. WARSZAWSKI ZACHODNI / 17
  5. ŚWIDNICKI / 10
  6. ŚWINOUJŚCIE / 9
  7. LUBLIN / 6
  8. KOŁOBRZESKI / 6
  9. JAWORSKI / 5
  10. KRAKÓW / 5
  11. OLSZTYN / 4
  12. WROCŁAW / 4
  13. RYCKI / 4
  14. ELBLĄG / 3
  15. PRUSZKOWSKI / 3
  16. KŁODZKI / 2
Gminy:
  1. ROSSOSZ / 79
  2. M. BIAŁA PODLASKA / 43
  3. WISZNICE / 29
  4. OŻARÓW MAZOWIECKI / 11
  5. ŚWIDNIK / 10
  6. SOSNÓWKA / 10
  7. ŁOMAZY / 9
  8. M. ŚWINOUJŚCIE / 9
  9. STARE BABICE / 6
  10. M. LUBLIN / 6
  11. KOŁOBRZEG / 6
  12. JAWOR / 5
  13. BIAŁA PODLASKA / 5
  14. M. KRAKÓW / 5
  15. WROCŁAW-FABRYCZNA / 4
  16. DĘBLIN / 4

forma żeńska równa formalnie męskiej: Bujnik

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Bujnikowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Bujnikówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Bujnik 1601 RymNPol I 61

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Bujn-ik, od n. os. Bujny (: ap. bujny Sstp, SXVI)

  • derywowane
    • z sufiksem
      Bujn-ik; suf. -ik w funkcji patronimicznej (odojcowskiej)

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I