forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Buniowska
brak poświadczeń w dostępnych nam źródłach historycznych
od nazwy własnej
odmiejscowe Buniow-ski, od n. m. Boniewo, włoc., gm. Lubraniec
odimienne lub Buni-owski, od n. os. Bunia, Bunio (: gw. bunić 'smrodzić' SGP, psł. *buniti 'hałasować, szumieć')
derywowane
z sufiksem Buniow-ski < n. m. Boniewo (suf. -ski wskazywał pierwotnie na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie) lub Buni-owski < n. os. Bunia, Bunio, z suf. -owski, na wzór nazwisk odmiejscowych