CHODUŃ

Ogólna liczba: 298

Kobiety: 152

Mężczyźni: 146

Ranga: 18553

Województwa
  1. LUBELSKIE / 121
  2. DOLNOŚLĄSKIE / 31
  3. ZACHODNIOPOMORSKIE / 26
  4. POMORSKIE / 25
  5. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 25
  6. KUJAWSKO-POMORSKIE / 21
  7. ŁÓDZKIE / 21
  8. MAZOWIECKIE / 15
  9. ŚLĄSKIE / 8
  10. MAŁOPOLSKIE / 2
  11. OPOLSKIE / 2
  12. WIELKOPOLSKIE / 1
Powiaty:
  1. LUBLIN / 27
  2. LUBARTOWSKI / 26
  3. KRASNOSTAWSKI / 23
  4. TOMASZOWSKI / 19
  5. ŁĘCZYŃSKI / 18
  6. NOWODWORSKI / 17
  7. TORUŃ / 17
  8. MILICKI / 13
  9. OSTRÓDZKI / 11
  10. OLEŚNICKI / 11
  11. ZAMOŚĆ / 10
  12. SŁAWIEŃSKI / 8
  13. KŁODZKI / 7
  14. TCZEWSKI / 7
  15. SZCZECIN / 6
  16. OLSZTYŃSKI / 6
Gminy:
  1. M. LUBLIN / 27
  2. LUBARTÓW / 23
  3. KRASNYSTAW / 21
  4. M. TORUŃ / 17
  5. SPICZYN / 13
  6. TWARDOGÓRA / 11
  7. SZTUTOWO / 11
  8. M. ZAMOŚĆ / 10
  9. KROŚNICE / 8
  10. INOWŁÓDZ / 8
  11. MALECHOWO / 8
  12. ŁUKTA / 8
  13. TCZEW / 7
  14. KŁODZKO / 6
  15. BARCZEWO / 6
  16. TOMASZÓW MAZOWIECKI / 6

forma żeńska równa formalnie męskiej: Choduń

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Choduniowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Choduniówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Choduń RymNPol I 79
  • Chodun 1662 AntrP I 308

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Chod-uń, od czas. chodzić 'przenosić się z miejsca na miejsce, iść, stąpać' Sstp, SXVI.

  • derywowane
    • z sufiksem
      Chod-uń

Hoduń (zob.), Chodun (zob.)

Warianty graficzne (z nagłosowym H- i bez znaku diakrytycznego)

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Chodun (bez znaku diakrytycznego).

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I