CIROCKI

Ogólna liczba: 710

Kobiety: 365

Mężczyźni: 345

Ranga: 8271

Województwa
  1. POMORSKIE / 647
  2. ZACHODNIOPOMORSKIE / 13
  3. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 12
  4. WIELKOPOLSKIE / 11
  5. DOLNOŚLĄSKIE / 9
  6. ŚLĄSKIE / 7
  7. KUJAWSKO-POMORSKIE / 6
  8. MAZOWIECKIE / 3
  9. LUBUSKIE / 1
  10. ŁÓDZKIE / 1
Powiaty:
  1. KARTUSKI / 260
  2. WEJHEROWSKI / 231
  3. GDYNIA / 52
  4. GDAŃSK / 34
  5. PUCKI / 19
  6. TCZEWSKI / 15
  7. GDAŃSKI / 10
  8. GRYFICKI / 9
  9. WROCŁAW / 8
  10. CZARNKOWSKO-TRZCIANECKI / 8
  11. LĘBORSKI / 8
  12. SOPOT / 6
  13. BYDGOSZCZ / 4
  14. CHOJNICKI / 4
  15. GRYFIŃSKI / 4
  16. ELBLĄSKI / 4
Gminy:
  1. WEJHEROWO / 111
  2. KARTUZY / 88
  3. ŻUKOWO / 88
  4. M. GDYNIA / 52
  5. M. GDAŃSK / 34
  6. PRZODKOWO / 33
  7. SZEMUD / 32
  8. REDA / 31
  9. SIERAKOWICE / 26
  10. RUMIA / 18
  11. TCZEW / 15
  12. LUZINO / 13
  13. CHMIELNO / 12
  14. PUCK / 10
  15. ŁĘCZYCE / 9
  16. TRZEBIATÓW / 9

forma żeńska równa formalnie męskiej: Cirocki

forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Cirocka

  • Cirocki AntrP I 323

  • od nazwy własnej
    • odmiejscowe
      Ciroc-(s)ki, Sieroc-(s)ki, od n. m. Sieroczyn, słup., gm. Człuchów
    • odimienne
      Cirocki, niemiecka substytucja nazwiska Sierocki: Sierocki, w niemieckiej wymowie Zierocki , Zirocki, wtórnie Cirocki. Nazwisko Sieroc-(s)ki prawdopodobnie od n. os. Sierota (: ap. sierota, sirota Sstp) NPom I 88, pochodzenie od n. m. mniej prawdopodobne. Nazwisko występuje prawie wyłącznie na Pomorzu Gdańskim. .

  • derywowane
    • z sufiksem
      Ciroc-(s)ki < n. m. Sieroczyn (po skróceniu podstawy); suf. -ski wskazywał pierwotnie na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I