CZEKAŁA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Czekała

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Czekalina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Czekalanka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Stanislaus Czekala, pellifex 1498 SSNO VII 37
• Czekała, Czakała 1619, XVIII AntrP I 333
• Czekalina 1641 AntrP I 333
• Czekalanka 1651 AntrP I 333
• Agnes Cekalla 1883 NOpol 128

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Czek-ała, od czas. czekać, czakać 'zatrzymać się w miejscu lub czasie; spodziewać się, oczekiwać' Sstp, SXVI, prasłow. *czakati, *czekati NAp

• derywowane
• z sufiksem
  Czek-ała, z suf. -ała w funkcji charakteryzującej

Czekala, Czekalla

Warianty graficzne (z -l- w miejsce -ł- oraz z podwojeniem l)

• Niemcy / liczba wystąpień: 1888 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• USA / liczba wystąpień: 172 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/czekala/stats
• Francja / liczba wystąpień: 38 / źródło: http://www.journaldesfemmes.com/nom-de-famille/nom/54175/czekala.shtml
• Belgia / liczba wystąpień: 7 / źródło: https://familienaam.be/Czekala
• Norwegia / liczba wystąpień: 5 / źródło: http://www.ssb.no/navn
• Czechy / liczba wystąpień: 3 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Czekalla/hustota/
• Szwecja / liczba wystąpień: 3 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Czekala

Poza granicami Polski także w formach adaptowanych graficznie: Czekala (bez znaku diakrytycznego), Czekalla (z dość regularnym oddaniem –ł- jako –ll-).

• DFD: Czekala
• DFD: Czekalla
• DFD: Schekalla
• FS: Czekalla

• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1984/ tom: VII
• D. Lech, Nazwy osobowe dziewiętnastowiecznych mieszkańców Opola / rok: 2004
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I