DEKA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Deka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Deczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Deczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Deka 1419-1420 RymNPol I 130
• Jacob Deca 1448 SSNO I 466

• od wyrazu pospolitego
  • inne
    Deka, od ap. deka 'poduszka', także 'sztylet,puginał' Sstp, SXVI, NAp, 'nakrycie, przykrycie, kołdra, kapa, kobierzec' SXVI
• pochodzenia obcego
  lub Deka, od niem. n. os. Decke (: gniem. decke 'dekarz' , lub 'ten, co plecie maty, kosze, rogoźnik' NGerm)

• niederywowane
Deka

• USA / liczba wystąpień: 217 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/deka/stats
• Niemcy / liczba wystąpień: 120 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Francja / liczba wystąpień: 14 / źródło: http://www.journaldesfemmes.com/nom-de-famille/nom/62840/deka.shtml
• Australia / liczba wystąpień: 11 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/deka/stats
• Norwegia / liczba wystąpień: 8 / źródło: http://www.ssb.no/navn
• Szwecja / liczba wystąpień: 6 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Deka
• Holandia / liczba wystąpień: 4 / źródło: https://www.cbgfamilienamen.nl/nfb/detail_naam.php?gba_lcnaam=deka&gba_naam=Deka&nfd_naam=&operator=eq&taal=
• Belgia / liczba wystąpień: 2 / źródło: https://familienaam.be/Deka

Poza granicami Polski także w formie adaptacji graficznej Decka.

• K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I