DETKO

forma żeńska równa formalnie męskiej: Detko

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Detkowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Detkówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

• Detko 1341 RymNPol I 133
• Pro homine Iwanyecz Dethko de Dethathin 1441 SSNO I 471
• Detko 1599 AntrP I 388

• od wyrazu pospolitego
  • inne
    Detko, od ukr. ap. detko 'dziad' NAp. Zob. Dytko.
• od nazwy własnej
  • odimienne
    lub Det-ko, od im. Demitr, Dymitr (: grec. Demetrios 'należący do bogini Demeter' ICh).
• pochodzenia obcego
  lub Detko, od niem. n. os. Dett-ke, skrócenie od niem. imion złożonych z DIET- w pierwszej części (: śrwniem. diet 'lud') NGerm, Gottsch 232

• derywowane
• z sufiksem
  Det-ko
• niederywowane
lub Detko

• Słowacja / liczba wystąpień: 145 / źródło: http://slovniky.juls.savba.sk/?w=detko&s=exact&c=xa36&d=priezviska&ie=utf-8&oe=utf-8#
• Niemcy / liczba wystąpień: 24 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Czechy / liczba wystąpień: 17 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Detko/hustota/

• K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I