forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Diakowska
Diakowski1702 AntrP I 388
od nazwy własnej
odimienne Diak-owski, od n. os. Diak (: ap. diak, starop. dyjak 'pisarz kancelaryjny na Rusi' SXVI, 'kleryk w Kościele wschodnim, śpiewak cerkiewny' NAp)
derywowane
z sufiksem Diak-owski < n. os. Diak, z suf. -owski, na wzór nazwisk odmiejscowych
Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I