forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Domoradzka
Domoradzki // Domoracki1622, XVIII AntrP I 395
od nazwy własnej
odmiejscowe Domoradz-(s)ki, od n. m. Domaradz, krosn., gm. Domaradz, Domaradzice, leszcz., gm. Jutrosin, tarnob., gm. Bogoria, Domaradzyn, łódz., gm. Głowno. Zob. Domaradzki, Domarecki, Domeracki, Domeradzki.
derywowane
z sufiksem Domoradz-(s)ki < n. m. Domaradz, Domaradzice, Domaradzyn (po skróceniu podstawy); suf. -ski wskazywał pierwotnie na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie