DUBA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Duba

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Dubina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Dubianka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Iohannes Duba 1428 SSNO I 533
• Duba 1504, XVII AntrP I 401
• Dubina 1756 AntrP I 402

• od wyrazu pospolitego
  • inne
    Dub-a, od ap. dąb Sstp, ukraińskie, białoruskie, słowackie dub SW

• derywowane
• z końcówką fleksyjną w funkcji formantu
  Dub-a

• USA / liczba wystąpień: 638 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/duba/stats
• Czechy / liczba wystąpień: 471 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Duba/hustota/
• Niemcy / liczba wystąpień: 146 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Słowacja / liczba wystąpień: 138 / źródło: http://slovniky.juls.savba.sk/?w=Duba&s=exact&c=m156&d=priezviska&ie=utf-8&oe=utf-8#
• Holandia / liczba wystąpień: 80 / źródło: https://www.cbgfamilienamen.nl/nfb/detail_naam.php?gba_naam=Duba&nfd_naam=Duba&info=aantal+en+verspreiding&operator=eq&taal=
• Francja / liczba wystąpień: 65 / źródło: http://www.journaldesfemmes.com/nom-de-famille/nom/74034/duba.shtml
• Hiszpania / liczba wystąpień: 21 / źródło: http://www.ine.es/apellidos/formGeneral.do?vista=4
• Szwecja / liczba wystąpień: 15 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Duba
• Norwegia / liczba wystąpień: 5 / źródło: http://www.ssb.no/navn
• Australia / liczba wystąpień: 2 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/duba/stats

• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I