DYBUS

Ogólna liczba: 316

Kobiety: 149

Mężczyźni: 167

Ranga: 17656

Województwa
  1. ŚWIĘTOKRZYSKIE / 120
  2. PODKARPACKIE / 52
  3. MAZOWIECKIE / 48
  4. ŚLĄSKIE / 20
  5. POMORSKIE / 19
  6. ZACHODNIOPOMORSKIE / 18
  7. DOLNOŚLĄSKIE / 12
  8. WIELKOPOLSKIE / 8
  9. LUBELSKIE / 6
  10. MAŁOPOLSKIE / 6
  11. KUJAWSKO-POMORSKIE / 3
  12. LUBUSKIE / 2
  13. ŁÓDZKIE / 2
Powiaty:
  1. SANDOMIERSKI / 85
  2. TARNOBRZEG / 38
  3. STASZOWSKI / 32
  4. RADOM / 26
  5. M.ST.WARSZAWA / 21
  6. SZCZECIN / 12
  7. STALOWOWOLSKI / 8
  8. TURECKI / 8
  9. SOSNOWIEC / 6
  10. TARNOBRZESKI / 6
  11. PUŁAWSKI / 6
  12. WEJHEROWSKI / 6
  13. GDAŃSK / 6
  14. KŁODZKI / 5
  15. CZŁUCHOWSKI / 5
  16. CIESZYŃSKI / 5
Gminy:
  1. M. TARNOBRZEG / 38
  2. ŁONIÓW / 37
  3. KOPRZYWNICA / 28
  4. M. RADOM / 26
  5. OSIEK / 21
  6. SANDOMIERZ / 17
  7. PRAGA-POŁUDNIE / 14
  8. M. SZCZECIN / 12
  9. TUREK / 8
  10. M. SOSNOWIEC / 6
  11. WEJHEROWO / 6
  12. M. GDAŃSK / 6
  13. ŻYRZYN / 6
  14. SZYDŁÓW / 6
  15. ZALESZANY / 5
  16. CZŁUCHÓW / 5

forma żeńska równa formalnie męskiej: Dybus

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Dybusowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Dybusówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Dybus 1786 AntrP I 407
  • Euphemia Dybus 1881 NOpol 133

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Dyb-us, od czas. dybać 'czatować, skradać się' SXVI

  • derywowane
    • z sufiksem
      Dyb-us

  • D. Lech, Nazwy osobowe dziewiętnastowiecznych mieszkańców Opola / rok: 2004
  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I