DYCZKA

Ogólna liczba: 294

Kobiety: 155

Mężczyźni: 139

Ranga: 18730

Województwa
  1. ŚLĄSKIE / 213
  2. MAZOWIECKIE / 22
  3. POMORSKIE / 16
  4. ŁÓDZKIE / 14
  5. OPOLSKIE / 13
  6. MAŁOPOLSKIE / 11
  7. DOLNOŚLĄSKIE / 2
  8. ZACHODNIOPOMORSKIE / 2
  9. WIELKOPOLSKIE / 1
Powiaty:
  1. MIKOŁOWSKI / 59
  2. BYTOM / 27
  3. KATOWICE / 23
  4. ŚWIĘTOCHŁOWICE / 15
  5. ŁÓDŹ / 14
  6. CHORZÓW / 14
  7. RUDA ŚLĄSKA / 13
  8. BIELSKO-BIAŁA / 12
  9. BYTOWSKI / 10
  10. WARSZAWSKI ZACHODNI / 10
  11. OŚWIĘCIMSKI / 9
  12. NYSKI / 9
  13. ŻORY / 8
  14. JASTRZĘBIE-ZDRÓJ / 8
  15. M.ST.WARSZAWA / 8
  16. RYBNICKI / 8
Gminy:
  1. ORZESZE / 33
  2. M. BYTOM / 27
  3. M. KATOWICE / 23
  4. ŁAZISKA GÓRNE / 19
  5. M. ŚWIĘTOCHŁOWICE / 15
  6. M. CHORZÓW / 14
  7. M. RUDA ŚLĄSKA / 13
  8. M. BIELSKO-BIAŁA / 12
  9. BORZYTUCHOM / 10
  10. LESZNO / 10
  11. CHEŁMEK / 9
  12. GŁUCHOŁAZY / 8
  13. M. ŻORY / 8
  14. M. JASTRZĘBIE-ZDRÓJ / 8
  15. MIKOŁÓW / 7
  16. JEJKOWICE / 7

forma żeńska równa formalnie męskiej: Dyczka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Dyczczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Dyczczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Johannes Dyczka 1495 SSNO I 543
  • Dyczka 1785-1788 AntrP I 407

  • od wyrazu pospolitego
    • inne
      Dyczka, od ukr. ap. diczka ', pol. dziczka 'dzikie drzewko owocowe' SW, lub Dycz-ka, od ap. dzik 'wieprz leśny' SL
  • od nazwy własnej
    • odimienne
      lub Dycz-ka, od n. os. Dyc(z) (zob.)

  • derywowane
    • z sufiksem
      Dycz-ka, z suf. -ka w funkcji patronimicznej
  • niederywowane
    • lub Dyczka

  • Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I
  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I