forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Dymerska
Dymerski1660 AntrP I 408
od nazwy własnej
odimienne Dymer-ski, od n. os. Dymer (: niem. n. os. Dimmer, forma skrócona niem. im. złożonego Theudemar, od śrwniem. diet 'lud' i stwniem. marah 'koń' NGerm, Gottsch 232)
derywowane
z sufiksem Dymer-ski < n. os. Dymer, z suf. -ski, na wzór nazwisk odmiejscowych