DYRLA

Ogólna liczba: 209

Kobiety: 103

Mężczyźni: 106

Ranga: 23194

Województwa
  1. MAŁOPOLSKIE / 48
  2. KUJAWSKO-POMORSKIE / 46
  3. LUBELSKIE / 42
  4. WIELKOPOLSKIE / 25
  5. LUBUSKIE / 18
  6. ZACHODNIOPOMORSKIE / 9
  7. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 8
  8. MAZOWIECKIE / 7
  9. DOLNOŚLĄSKIE / 6
Powiaty:
  1. OPOLSKI / 41
  2. NAKIELSKI / 37
  3. KRAKÓW / 25
  4. PILSKI / 21
  5. MIĘDZYRZECKI / 18
  6. BOCHEŃSKI / 18
  7. ELBLĄG / 8
  8. SĘPOLEŃSKI / 7
  9. ZGORZELECKI / 4
  10. WOŁOMIŃSKI / 4
  11. POZNAŃ / 4
  12. KOŁOBRZESKI / 4
  13. M.ST.WARSZAWA / 3
  14. SZCZECIN / 3
  15. WROCŁAW / 2
  16. TARNÓW / 2
Gminy:
  1. KARCZMISKA / 33
  2. M. KRAKÓW / 25
  3. NAKŁO NAD NOTECIĄ / 18
  4. SADKI / 17
  5. SKWIERZYNA / 16
  6. PIŁA / 9
  7. M. ELBLĄG / 8
  8. ŁOBŻENICA / 7
  9. PONIATOWA / 6
  10. BOCHNIA / 6
  11. WIĘCBORK / 6
  12. KOŁOBRZEG / 4
  13. ZĄBKI / 4
  14. ŁAPANÓW / 4
  15. TRZCIANA / 4
  16. ŻEGOCINA / 4

forma żeńska równa formalnie męskiej: Dyrla

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Dyrlina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Dyrlanka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Dyrla 1679, XVIII AntrP I 408
  • Dyrlina 1759 AntrP I 408

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Dyrla, od gw. czas. dyrlać 'gniewać się; gderać' SGP

  • derywowane
    • z końcówką fleksyjną w funkcji formantu
      Dyrl-a

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I