DZIEMIAŃCZUK

Ogólna liczba: 212

Kobiety: 110

Mężczyźni: 102

Ranga: 22982

Województwa
  1. PODLASKIE / 126
  2. DOLNOŚLĄSKIE / 20
  3. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 18
  4. ZACHODNIOPOMORSKIE / 14
  5. POMORSKIE / 12
  6. ŚLĄSKIE / 10
  7. KUJAWSKO-POMORSKIE / 7
  8. WIELKOPOLSKIE / 3
  9. MAZOWIECKIE / 2
Powiaty:
  1. BIAŁYSTOK / 81
  2. BIAŁOSTOCKI / 41
  3. KĘTRZYŃSKI / 15
  4. LEGNICKI / 13
  5. GDAŃSK / 8
  6. KOŁOBRZESKI / 6
  7. GRUDZIĄDZ / 5
  8. SZCZECIN / 4
  9. JASTRZĘBIE-ZDRÓJ / 4
  10. JAROCIŃSKI / 3
  11. ŚWIDNICKI / 3
  12. GDYNIA / 3
  13. GLIWICE / 3
  14. OLSZTYŃSKI / 3
  15. HAJNOWSKI / 3
  16. GOLENIOWSKI / 2
Gminy:
  1. M. BIAŁYSTOK / 81
  2. SUPRAŚL / 16
  3. KĘTRZYN / 15
  4. JUCHNOWIEC KOŚCIELNY / 10
  5. KUNICE / 9
  6. M. GDAŃSK / 8
  7. KOŁOBRZEG / 6
  8. TUROŚŃ KOŚCIELNA / 5
  9. M. GRUDZIĄDZ / 5
  10. PROCHOWICE / 4
  11. M. JASTRZĘBIE-ZDRÓJ / 4
  12. WASILKÓW / 4
  13. ZABŁUDÓW / 4
  14. M. SZCZECIN / 4
  15. M. GLIWICE / 3
  16. STRZEGOM / 3

forma żeńska równa formalnie męskiej: Dziemiańczuk

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Dziemiańczukowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Dziemiańczukówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Dziemiańczuk RymNPol I 124

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Dziemiań-cz-uk, od n. os. Dziemian (zob.), Dziemianko (zob.)

  • derywowane
    • z sufiksem
      Dziemiańcz-uk < n. os. Dziemianko lub Dziemiań-czuk < n. os. Dziemian; suf. -uk (rozszerzony -czuk) w funkcji patronimicznej wskazywał na syna Dziemianki lub Dziemiana

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Dziemianczuk (bez znaku diakrytycznego).

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I