DĘBOWSKI

Ogólna liczba: 8402

Kobiety: 4337

Mężczyźni: 4065

Ranga: 463

Województwa
  1. MAZOWIECKIE / 1555
  2. ŁÓDZKIE / 1174
  3. MAŁOPOLSKIE / 821
  4. WIELKOPOLSKIE / 813
  5. PODLASKIE / 685
  6. KUJAWSKO-POMORSKIE / 490
  7. ŚLĄSKIE / 473
  8. ZACHODNIOPOMORSKIE / 437
  9. DOLNOŚLĄSKIE / 351
  10. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 337
  11. ŚWIĘTOKRZYSKIE / 335
  12. POMORSKIE / 314
  13. LUBELSKIE / 299
  14. LUBUSKIE / 151
  15. PODKARPACKIE / 88
  16. OPOLSKIE / 79
Powiaty:
  1. M.ST.WARSZAWA / 486
  2. ŁÓDŹ / 316
  3. WIELICKI / 314
  4. KRAKÓW / 279
  5. OPOCZYŃSKI / 203
  6. GRÓJECKI / 161
  7. TOMASZOWSKI / 156
  8. KONIŃSKI / 146
  9. KONECKI / 140
  10. SZCZECIN / 119
  11. BIAŁYSTOK / 116
  12. MONIECKI / 110
  13. ŁUKOWSKI / 105
  14. KONIN / 102
  15. WROCŁAW / 98
  16. ZGIERSKI / 92
Gminy:
  1. M. KRAKÓW / 279
  2. WIELICZKA / 227
  3. TOMASZÓW MAZOWIECKI / 132
  4. M. SZCZECIN / 119
  5. KOŃSKIE / 116
  6. M. BIAŁYSTOK / 116
  7. M. KONIN / 102
  8. SŁAWNO / 95
  9. ŁÓDŹ-POLESIE / 93
  10. ŁÓDŹ-BAŁUTY / 83
  11. M. OLSZTYN / 74
  12. M. ŁOMŻA / 74
  13. OPOCZNO / 70
  14. M. GDAŃSK / 66
  15. M. SUWAŁKI / 66
  16. ŁUKÓW / 60

forma żeńska równa formalnie męskiej: Dębowski

forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Dębowska

komentarz: Rzadko spotyka się nazwiska na -ski (formalnie równe nazwisku męskiemu) odnoszące się do kobiet. W Polsce 6 kobiet nosi nazwisko Dębowski. Bardzo rzadko w odniesieniu do mężczyzn występują formy na -ska (w Polsce są to odosobnione przypadki); częściej postaci na -ska w odniesieniu do mężczyzn spotykane są poza granicami Polski i jest to efekt urzędowego zapisywania (np. przez władze imigracyjne) nazwiska małoletniego dziecka, pozostającego pod wyłączną opieką matki, której nazwisko kończyło się na -ska. Zdarzało się, że takie formy wpisywano dla nieślubnych synów.

  • Dębowski RymNPol I 133
  • Flodak (!) Dembo<w>szki 1394 SSNO I 473
  • Nobilis Stanislaus Dąmbowsky 1478 SSNO I 473
  • Districtus Radomscensis... Debowiecz, Dębowski 1552 AntrP I 358-359
  • ślachetny Paweł Debowski 1565 AntrP I 358-359
  • szlachcic Jędrzej Dembowski 1660 AntrP I 358-359
  • Eua Debowska 1713 AntrP I 358-359
  • komornik spod zamku starego Antoni Dębowski 1753 AntrP I 358-359
  • Tenuta Tymbarg... Jasnie Wielmozny Jego Mość Pan Stefan Dembowski, starosta płocki 1765 AntrP I 358-359
  • Lucas Dembowski 1803 GóSan 139
  • Franz Dembowski 1905 GórPow 53
  • Wilhelm Dembowski 1908 GórPow 53

  • od nazwy własnej
    • odmiejscowe
      Dębow-ski, od n. m. Dębowa, tarn., gm. Jodłowa, Dębowo, bydg., gm. Sadki, Dębów, przem., gm. Gać

  • derywowane
    • z sufiksem
      Dębow-ski < n. m. typu Dębowa, Dębowo, Dębów; suf. -ski o pierwotnej funkcji przynależnościowej wskazywał na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie

Dembowski, Dęboski

Dembowski - graficzny wariant nazwiska oddający wymowę. Jest czterokrotnie mniej liczny, występuje przede wszystkim w Polsce północno-wschodniej. Dęboski - odmianka z uproszczeniem fonetycznym grupy -wsk- > -sk-

Nazwiska motywowane nazwami miejscowymi wyrażają stosunki własnościowe lub przestrzenne nazywanej osoby i miejscowości. Cechą charakterystyczną tych nazwisk jest sufiks –ski i jego rozszerzenia –ewski, -owski, -eński, -iński-yński itp. Nielicznie występują nazwiska z przymiotnikowym sufiksem –ny motywowane przez wyrażenia przyimkowe sytuujące np. gospodarstwo w terenie (typ Konieczny, Zadrożny). Sporadycznie spotyka się nazwiska formalnie równe nazwom geograficznym (typu Wisła) stanowiące przeniesienie z płaszczyzny toponimicznej do antroponimicznej bez dodatkowych wykładników formalnych. Stosunkowo nieliczna grupe tworzą nazwiska motywowane nazwami miejscowymi na –sk, -sko, w których funkcję formantu pełni końcówka fleksyjna (typ Buski). Nazwiska odmiejscowe wywodzą się z deskrypcji określonych informujących skąd pochodzi dany człowiek, a więc wyrażających relacje przynależności lub własności do posiadanej lub zamieszkiwanej miejscowości, np. Zawist de Camyn. Przekształciły się one w konstrukcje syntetyczne: 1) Zawist de Camyn > Zawist Kamiński; 2) Zawist de Camyn > Zawist Kamień. Utraciły one równocześnie element opisowy, a na plan pierwszy wysunęła się funkcja identyfikowania jednostki. W dawnej Polsce syntetyczne formacje na –ski najliczniejsze były w warstwie szlacheckiej. Najszybciej też uległy stabilizacji, zyskały wyznaczniki nazwiskowości (stałość, rodzinność), a także zyskały prestiż „dobrego” nazwiska, stały się modelem strukturalnym, na wzór którego tworzono nazwiska od podstaw imiennych (np. Adamski) i apelatywnych (np. Nawrocki). Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Debowski, Debowsky (bez znaku diakrytycznego), Dembowski, Dembowsky (oddanie wymowy nazwiska).

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
  • Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1965/ tom: I
  • Górnowicz, H., Słownuk nazwisk mieszkańców Powiśla Gdańskiego / rok: 1992
  • H. Górny, Nazwiska mieszkańców wybranych miejscowości dawnej ziemi sanockiej w świetle interferencji etniczno-językowej (XV-XIX w.) / rok: 2004