GARDEŁA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Gardeła

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Gardelina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Gardelanka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Gardeła RymNPol I 218
• Gardela 1789 AntrP I 545

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Gardeła, od ap. gardło Sstp

• derywowane
• z końcówką fleksyjną w funkcji formantu
  Gardeł-a

• USA / liczba wystąpień: 1904 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/gardella/stats
• Włochy / liczba wystąpień: 1610 / źródło: http://www.gens.info/italia/it/turismo-viaggi-e-tradizioni-italia?t=cognomi&cognome=Gardella&x=0&y=0#.XNkoWdjgrIU
• Hiszpania / liczba wystąpień: 164 / źródło: http://www.ine.es/apellidos/formGeneral.do?vista=4
• Francja / liczba wystąpień: 144 / źródło: http://www.journaldesfemmes.com/nom-de-famille/nom/91744/gardella.shtml
• Niemcy / liczba wystąpień: 24 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Holandia / liczba wystąpień: 4 / źródło: https://www.cbgfamilienamen.nl/nfb/detail_naam.php?gba_lcnaam=gardella&gba_naam=Gardella&nfd_naam=&operator=eq&taal=

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Gardela (bez znaku diakrytycznego), Gardella (z dość regularnym oddaniem –ł- jako –ll-). Postaci Gardella licznie notowane w poszczególnych krajach mogą stanowić zbieżność fonetyczną lub ortograficzną.

• K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I