GODULA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Godula

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Godulina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Godulanka

inne: Godulka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym. Natomiast nazwiska odmężowskie z formantem -ka znane są w języku mówionym.

• Nicolaus Godula de Peczenegy 1397 SSNO II 145
• Godulka fem. 1680 AntrP I 559
• Godula 1686, XVIII AntrP I 559

• od nazwy własnej
  • odimienne
    God-ula, skrócenie od starop. imion dwuczłonowych z członem God-, takich jak Godzi-mir, Godzi-sław lub Miro-god (: czas. godzić się 'być stosownym, przydatnym; zgadzać się' Sstp, por. NAp)
  • od nazw herbowych
    lub Godula, od n. herbowej Godula, por. NHer

• derywowane
• z sufiksem
  God-ula
• niederywowane
lub Godula

Godulla

Wariant graficzny z podwojeniem l - możliwy wpływ niemiecki (nazwisko występuje wyłącznie na Śląsku)

• Czechy / liczba wystąpień: 67 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Godula/hustota/
• Niemcy / liczba wystąpień: 40 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Słowacja / liczba wystąpień: 28 / źródło: https://slovnik.juls.savba.sk/?w=Godula&s=exact&c=U936&d=priezviska#
• Holandia / liczba wystąpień: 8 / źródło: https://www.cbgfamilienamen.nl/nfb/detail_naam.php?gba_lcnaam=godula&gba_naam=Godula&nfd_naam=Godula&operator=eq&taal=
• Australia / liczba wystąpień: 6 / źródło: http://britishsurnames.co.uk/surname/godula/stats

• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1968/ tom: II
• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2007/ tom: I