HASKA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Haska

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Hasczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Hasczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Haska // Haszka 1635-1643 AntrP II 59
• Stephanus Haska 1715 NZłot I 189

• od nazwy własnej
  • odimienne
    Has-ka, od n. os. Has, zob. Has

• derywowane
• z sufiksem
  Has-ka; suf. -ka w funkcji patronimicznej

• Francja / liczba wystąpień: 128 / źródło: http://www.journaldesfemmes.com/nom-de-famille/nom/105960/haska.shtml
• Niemcy / liczba wystąpień: 88 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Hiszpania / liczba wystąpień: 8 / źródło: http://www.ine.es/apellidos/formGeneral.do?vista=4
• Szwecja / liczba wystąpień: 8 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Haska
• Norwegia / liczba wystąpień: 6 / źródło: http://www.ssb.no/navn
• Belgia / liczba wystąpień: 1 / źródło: https://familienaam.be/Haska

• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2009/ tom: II
• L. B. Sudakiewicz, Słownik nazwisk mieszkańców Ziemi Złotowskiej / rok: 2011/ tom: I