HOŁA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Hoła

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Holina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Hołanka

• brak poświadczeń w dostępnych nam źródłach historycznych

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Hoł-a masc. , od ap. goły, golić Sstp , pod wpływem słowackim lub czeskim (holy 'goły')
• od nazwy własnej
  • odimienne
    lub Hoł-a fem. od n. os. Hoły, zob. Hoły

• derywowane
• z końcówką fleksyjną w funkcji formantu
  Hoł-a

Hola (zob.), Holla

Warianty graficzne

• Słowacja / liczba wystąpień: 1735 / źródło: https://slovnik.juls.savba.sk/?w=holda&s=exact&c=a97b&d=priezviska#
• Holandia / liczba wystąpień: 599 / źródło: https://www.cbgfamilienamen.nl/nfb/detail_naam.php?gba_lcnaam=holla&gba_naam=Holla&nfd_naam=Holla&operator=eq&taal=
• Niemcy / liczba wystąpień: 280 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Norwegia / liczba wystąpień: 46 / źródło: http://www.ssb.no/navn
• Hiszpania / liczba wystąpień: 32 / źródło: http://www.ine.es/apellidos/formGeneral.do?vista=4
• Czechy / liczba wystąpień: 20 / źródło: http://www.kdejsme.cz/
• Belgia / liczba wystąpień: 11 / źródło: https://familienaam.be
• Szwecja / liczba wystąpień: 8 / źródło: http://www.scb.se/Pages/NameSearch____259432.aspx

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Hola (bez znaku diakrytycznego), Holla (z dość regularnym oddaniem –ł- jako –ll-).