forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Judycka
Judycki1667, XVIII AntrP II 120
od nazwy własnej
odmiejscowe Judyc-(s)ki, od n. m. Judycze w. d. pow. rzeczyckim na Litwie. Judyccy h. Radwan, wg HUr rodzina nobilitowana przez króla Zygmunta Augusta, pochodząca znad Renu.
odimienne lub Judyc-(s)ki, od im. biblijnego Judyta (: hebr. jehudith 'chwalony, sławiony', lub 'Judea - Żydówka') ICh
derywowane
z sufiksem Judyc-(s)ki < n. m. Judycze, z suf. -ski wskazującym pierwotnie na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie, lub Judyc-(s)ki < im. Judyta