KIERES

Ogólna liczba: 494

Kobiety: 261

Mężczyźni: 233

Ranga: 11713

Województwa
  1. MAŁOPOLSKIE / 219
  2. ŚLĄSKIE / 71
  3. DOLNOŚLĄSKIE / 61
  4. ŚWIĘTOKRZYSKIE / 36
  5. MAZOWIECKIE / 33
  6. ZACHODNIOPOMORSKIE / 20
  7. LUBELSKIE / 14
  8. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 13
  9. WIELKOPOLSKIE / 13
  10. LUBUSKIE / 4
  11. PODKARPACKIE / 4
  12. OPOLSKIE / 2
  13. POMORSKIE / 2
  14. KUJAWSKO-POMORSKIE / 1
  15. ŁÓDZKIE / 1
Powiaty:
  1. CHRZANOWSKI / 101
  2. OLKUSKI / 86
  3. KIELCE / 27
  4. WROCŁAW / 20
  5. DĄBROWA GÓRNICZA / 15
  6. JAWORSKI / 14
  7. SŁAWIEŃSKI / 13
  8. KRAKÓW / 11
  9. OSTROWSKI / 10
  10. CHORZÓW / 9
  11. SKARŻYSKI / 8
  12. JAWORZNO / 8
  13. WROCŁAWSKI / 8
  14. RADOM / 8
  15. DZIERŻONIOWSKI / 7
  16. LUBLIN / 7
Gminy:
  1. OLKUSZ / 65
  2. CHRZANÓW / 62
  3. M. KIELCE / 27
  4. TRZEBINIA / 23
  5. LIBIĄŻ / 15
  6. M. DĄBROWA GÓRNICZA / 15
  7. M. KRAKÓW / 11
  8. OSTRÓW WIELKOPOLSKI / 10
  9. WROCŁAW-KRZYKI / 9
  10. MALECHOWO / 9
  11. M. CHORZÓW / 9
  12. BUKOWNO / 9
  13. M. JAWORZNO / 8
  14. M. RADOM / 8
  15. KĄTY WROCŁAWSKIE / 8
  16. BIELAWA / 7

forma żeńska równa formalnie męskiej: Kieres

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Kieresowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Kieresówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Kieres RymNPol I 396

  • od wyrazu pospolitego
    • inne
      Kieres, od ap. kieresz, kieresze 'cięcia', kiereszować 'rąbać, ciąć' SW (: węg. kereszt)
  • od nazwy własnej
    • odimienne
      lub Kier-es, od n. os. Kier o niejasnym pochodzeniu (: może od im. Cyryl poch. greckiego, wschodniosłow. Kirił, Kiryło, Kuryło (: Kyrillos, od grec. kyrios 'pan, władca' ICh), lub od im. Kirian, używanego w Kościele prawosławnym (: grec, Kyriakos, od grec. kyrios 'pan, władca', kyriakos 'należący do pana' ICh), lub od ap. kier 'sukno śląskie' SXVI

  • derywowane
    • z sufiksem
      Kier-es
  • niederywowane
    • lub Kieres < ap. kieresz

Kiereś (zob.)

Odmianka z wariantywnym wygłosem -ś

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I