forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Kisielewska
Kisielewski1532, XVII, XVIII AntrP II 252
Kisielewska1754 AntrP II 252
Walenty Kisielewski1913 GórPow 103
od nazwy własnej
odmiejscowe Kisiel-ewski, od n. m. Kisiele, piotr., gm. Rozprza, lub Kisielew-ski, od n. m. Kisielew, bial., gm. Platerów, Kisielewo, płoc., gm. Drobin, płoc., gm. Sierpc, włoc., gm. Dobrzyń nad Wisłą
derywowane
z sufiksem Kisiel-ewski < n. m. Kisiele lub Kisielew-ski < n. m. typu Kisielew, Kisielewo; suf. -(ew)ski wskazywał pierwotnie na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie
Kisieleski
Wariant fonetyczny z uproszczeniem grupy spółgłoskowej -wsk- > -sk-