KOŁTUNIK

Ogólna liczba: 203

Kobiety: 99

Mężczyźni: 104

Ranga: 23634

Województwa
  1. LUBELSKIE / 147
  2. ŚLĄSKIE / 15
  3. POMORSKIE / 14
  4. ŁÓDZKIE / 10
  5. MAZOWIECKIE / 6
  6. DOLNOŚLĄSKIE / 4
  7. OPOLSKIE / 3
  8. MAŁOPOLSKIE / 2
  9. PODKARPACKIE / 2
Powiaty:
  1. LUBLIN / 74
  2. LUBELSKI / 31
  3. ŚWIDNICKI / 27
  4. ŁĘCZYŃSKI / 12
  5. GLIWICE / 12
  6. PIOTRKOWSKI / 9
  7. M.ST.WARSZAWA / 6
  8. SZTUMSKI / 5
  9. KOŚCIERSKI / 4
  10. WROCŁAW / 3
  11. NAMYSŁOWSKI / 3
  12. TCZEWSKI / 3
  13. ZABRZE / 3
  14. LUBARTOWSKI / 2
  15. RZESZÓW / 2
  16. GDYNIA / 2
Gminy:
  1. M. LUBLIN / 74
  2. WÓLKA / 22
  3. ŚWIDNIK / 18
  4. M. GLIWICE / 12
  5. MEŁGIEW / 9
  6. WOLA KRZYSZTOPORSKA / 7
  7. ŁĘCZNA / 7
  8. JASTKÓW / 6
  9. DZIERZGOŃ / 5
  10. MILEJÓW / 5
  11. KOŚCIERZYNA / 4
  12. TCZEW / 3
  13. WROCŁAW-KRZYKI / 3
  14. GŁUSK / 3
  15. M. ZABRZE / 3
  16. WILKÓW / 3

forma żeńska równa formalnie męskiej: Kołtunik

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Kołtunikowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Kołtunikówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Kołtunik RymNPol I 429

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Kołtun-ik, od n. os. Kołtun, zob. Kołtun

  • derywowane
    • z sufiksem
      Kołtun-ik; suf. -ik w funkcji patronimicznej

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 1999/ tom: I