KOBYŁKA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Kobyłka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Kobyłczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Kobyłczanka

inne: Kobyłczycha, Kobyłczonka (forma gwarowa)

komentarz: Formanty -yna, -ycha tworzą nazwiska odmężowskie, zaś formanty -anka, -onka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Kobyłka // Kobylka, Kobełka 1510. XVII, XVIII AntrP II 265
• Kobyłczycha // Kobylczycha fem. 1551 AntrP II 265
• Kobyłczanka, Kobyłczonka 1626 AntrP II 265

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Kobyłka, od ap. kobyłka 'kobyła; nazwa owada, pasikonik lub szarańcza' Sstp, SXVI, także 'snopy zboża, kopka; pętla, kokardka' MSGP
• od nazwy własnej
  • odimienne
    lub Kobył-ka, od n. os. Kobyła (: ap. kobyła 'samica konia, klacz' Sstp, także 'kobieta wielka, ociężała' SW, 'odmiana dużych śliwek' MSGP)

• derywowane
• z sufiksem
  Kobył-ka < n. os. Kobyła, z suf. -ka w funkcji patronimicznej
• niederywowane
lub Kobyłka < ap. kobyłka

Kobylka

Wariant graficzny (bez znaku diakrytycznego)

• Czechy / liczba wystąpień: 333 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Kobylka/hustota/
• Niemcy / liczba wystąpień: 216 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/?name=Kobylka
• Słowacja / liczba wystąpień: 5 / źródło: https://slovnik.juls.savba.sk/?w=kobylka&c=p372&d=priezviska

Poza granicami Polski także w formie adaptacji graficznej Kobylka.

• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2009/ tom: II