forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Konicka
Wilchelm Konitzky, szewc1862 NOpol 164
od nazwy własnej
odmiejscowe Konic-(s)ki, od n. m. Kanice, kiel., gm. Nagłowice-Oksa, piotr., gm. Rzeczyca, lub Kunice, Konice, wieś w d. pow. pilzneńskim, dziś nieistniejąca
derywowane
z sufiksem Konic-(s)ki < n. m. Kanice lub Kunice, Konice; suf. -ski wskazywał pierwotnie na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie