KOSKA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Koska

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Kosczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Kosczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Koska masc. 1520, XVII AntrP II 286
• Koska fem. 1597 AntrP II 286
• olim Laboriosi Panas dicti Koska 1613 NBrań 245
• Laboriosorum Laurentii Koska 1764 NBrań 245

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Koska, od ap. kozka, kózka 'mała koza' SXVI
• od nazwy własnej
  • odimienne
    lub Kos-ka, od n. os. Kosa, zob. Kosa

• derywowane
• z sufiksem
  Kos-ka < n. os. Kosa, z suf. -ka w funkcji patronimicznej
• niederywowane
lub Koska < ap. kozka, kózka

• Niemcy / liczba wystąpień: 808 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Słowacja / liczba wystąpień: 76 / źródło: https://slovnik.juls.savba.sk/?w=koska&s=exact&c=E58a&d=priezviska#
• Czechy / liczba wystąpień: 41 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Koska/hustota/
• Dania / liczba wystąpień: 7 / źródło: http://www.danskernesnavne.navneforskning.ku.dk/personnavne.asp
• Szwecja / liczba wystąpień: 7 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Koska
• Norwegia / liczba wystąpień: 6 / źródło: http://www.ssb.no/navn

• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2009/ tom: II
• P. Złotkowski, Antroponimia historyczna mieszczan i chłopów Brańska i okolic w ujęciu statycznym i dynamicznym / rok: 2017