KUBOŃ

Ogólna liczba: 746

Kobiety: 369

Mężczyźni: 377

Ranga: 7890

Województwa
  1. MAŁOPOLSKIE / 470
  2. DOLNOŚLĄSKIE / 72
  3. ŚLĄSKIE / 60
  4. OPOLSKIE / 55
  5. WIELKOPOLSKIE / 40
  6. KUJAWSKO-POMORSKIE / 25
  7. MAZOWIECKIE / 9
  8. LUBUSKIE / 6
  9. PODKARPACKIE / 4
  10. ŚWIĘTOKRZYSKIE / 3
  11. ŁÓDZKIE / 2
Powiaty:
  1. TARNOWSKI / 307
  2. BRZESKI / 61
  3. TARNÓW / 47
  4. OBORNICKI / 28
  5. NAKIELSKI / 19
  6. KRAKÓW / 18
  7. STRZELIŃSKI / 17
  8. OPOLSKI / 16
  9. MYŚLENICKI / 15
  10. GLIWICKI / 13
  11. WROCŁAW / 13
  12. KATOWICE / 12
  13. LEGNICA / 12
  14. NYSKI / 11
  15. ZŁOTORYJSKI / 11
  16. PRUDNICKI / 8
Gminy:
  1. WOJNICZ / 238
  2. M. TARNÓW / 47
  3. DĘBNO / 33
  4. OBORNIKI / 28
  5. TARNÓW / 27
  6. M. KRAKÓW / 18
  7. NAKŁO NAD NOTECIĄ / 18
  8. WIĄZÓW / 16
  9. PCIM / 15
  10. PYSKOWICE / 13
  11. BRZESKO / 12
  12. M. KATOWICE / 12
  13. M. LEGNICA / 12
  14. OZIMEK / 11
  15. WIERZCHOSŁAWICE / 11
  16. ZAKLICZYN / 11

forma żeńska równa formalnie męskiej: Kuboń

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Kuboniowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Kuboniówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Kuboń 1617, XVIII AntrP II 306

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Kub-oń, od n. os. Kuba, zob. Kuba

  • derywowane
    • z sufiksem
      Kub-oń

Poza granicami Polski w formie adaptacji graficznej Kubon (bez znaku diakrytycznego).

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2009/ tom: II