forma żeńska z formantem paradygmatycznym -a: Kulbicka
brak poświadczeń w dostępnych nam źródłach historycznych
od nazwy własnej
odmiejscowe Kulbic-(s)ki, od n. m. Kulbaczyn w d. pow. wilejskim, dziś na Litwie (SG)
derywowane
z sufiksem Kulbic-(s)ki < n. m. Kulbaczyn (po skróceniu podstawy); suf. -ski wskazywał pierwotnie na pochodzenie z danej miejscowości lub jej posiadanie