KURTA

forma żeńska równa formalnie męskiej: Kurta

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Kurcina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Kurcianka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

• Nicolaum dictum Curta 1396 SSNO III 208
• Kurta 1572, XVII, XVIII AntrP II 313
• Simonis Kurtae 1722 NBrań 264
• Kurta 1808 GórPow 126

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Kurta, od ap. kurta 'krótkie wierzchnie okrycie' NAp (SCn), SW

• niederywowane
Kurta

• Słowacja / liczba wystąpień: 199 / źródło: https://slovnik.juls.savba.sk/?w=Kurta&s=exact&c=i0af&cs=&d=priezviska#
• Niemcy / liczba wystąpień: 72 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Czechy / liczba wystąpień: 35 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Kurta/hustota/
• Szwecja / liczba wystąpień: 19 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Kurta
• Dania / liczba wystąpień: 4 / źródło: http://www.danskernesnavne.navneforskning.ku.dk/personnavne.asp
• Norwegia / liczba wystąpień: 4 / źródło: http://www.ssb.no/navn

• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2009/ tom: II
• H. Górnowicz, Słownik nazwisk mieszkańców Powiśla Gdańskiego / rok: 1992
• Słownik staropolskich nazw osobowych / rok: 1971/ tom: III
• P. Złotkowski, Antroponimia historyczna mieszczan i chłopów Brańska i okolic w ujęciu statycznym i dynamicznym / rok: 2017