LINEK

forma żeńska równa formalnie męskiej: Linek

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Linkowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Linkówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

• Linek 1574, XVII, XVIII AntrP II 358
• Friedrich Linek 1724 GórPow 133
• Martin Linke, tkacz 1852 NOpol 177

• od wyrazu pospolitego
  • przezwiskowe
    Linek, od ap. linek 'rodzaj rośliny, lnica, lnianka' SW
• od nazwy własnej
  • odimienne
    lub Lin-ek, od n. os. Lin (: ap. lin 'ryba z rodziny karpiowatych' Sstp, SXVI)

• derywowane
• z sufiksem
  Lin-ek < n. os. Lin, z suf. -ek w funkcji patronimicznej
• niederywowane
lub Linek < ap. linek

• Niemcy / liczba wystąpień: 648 / źródło: http://legacy.stoepel.net/en/Default.aspx
• Czechy / liczba wystąpień: 307 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Linek/hustota/
• Słowacja / liczba wystąpień: 107 / źródło: https://slovnik.juls.savba.sk/?w=linek&s=exact&c=3bf1&cs=&d=priezviska#

Poza granicami Polski także w formie adaptacji graficznej Linnek, Lineck, Linneck.

• Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2009/ tom: II
• H. Górnowicz, Słownik nazwisk mieszkańców Powiśla Gdańskiego / rok: 1992
• D. Lech, Nazwy osobowe dziewiętnastowiecznych mieszkańców Opola / rok: 2004