LUDKA

Ogólna liczba: 244

Kobiety: 122

Mężczyźni: 122

Ranga: 21189

Województwa
  1. WIELKOPOLSKIE / 68
  2. KUJAWSKO-POMORSKIE / 52
  3. POMORSKIE / 48
  4. ZACHODNIOPOMORSKIE / 23
  5. OPOLSKIE / 14
  6. ŚLĄSKIE / 12
  7. LUBUSKIE / 10
  8. DOLNOŚLĄSKIE / 9
  9. MAZOWIECKIE / 8
Powiaty:
  1. PILSKI / 63
  2. BYDGOSZCZ / 40
  3. STAROGARDZKI / 18
  4. BRZESKI / 13
  5. CHOJNICKI / 13
  6. KOSZALIN / 12
  7. SZCZECINECKI / 9
  8. CIESZYŃSKI / 8
  9. NAKIELSKI / 7
  10. SŁUBICKI / 6
  11. GDAŃSK / 4
  12. RADOM / 4
  13. WROCŁAW / 4
  14. SĘPOLEŃSKI / 4
  15. GDAŃSKI / 4
  16. KARTUSKI / 4
Gminy:
  1. M. BYDGOSZCZ / 40
  2. WYSOKA / 27
  3. SKARSZEWY / 18
  4. PIŁA / 14
  5. CHOJNICE / 13
  6. BRZEG / 12
  7. M. KOSZALIN / 12
  8. MIASTECZKO KRAJEŃSKIE / 10
  9. SZCZECINEK / 9
  10. SKOCZÓW / 8
  11. BIAŁOŚLIWIE / 6
  12. WYRZYSK / 6
  13. CYBINKA / 5
  14. NAKŁO NAD NOTECIĄ / 5
  15. PRUSZCZ GDAŃSKI / 4
  16. ŻUKOWO / 4

forma żeńska równa formalnie męskiej: Ludka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Ludczyna, Ludkowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Ludczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym. Natomiast nazwiska odmężowskie z formantem -owa kobiety używają zwyczajowo.

  • Ludka fem. 1694 AntrP II 364
  • Ewa Ludkowa 1793 NZłot II 24

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Lud-ka, od n. os. Luda, zob. Luda

  • derywowane
    • z sufiksem
      Lud-ka, z suf. -ka w funkcji patronimicznej

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2009/ tom: II
  • L. B. Sudakiewicz, Słownik nawisk mieszkańców Ziemi Złotowskiej / rok: 2012/ tom: II