MANDZIUK

forma żeńska równa formalnie męskiej: Mandziuk

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Mandziukowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Mandziukówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

• Mandziuk RymNPol II 84

• od nazwy własnej
  • odimienne
    Mandzi-uk, od niem. n. os. Mand (: germ. imion złożonych z MAND (: stwniem. mandjan 'weselić się') w pierwszej części, NGerm, Gottsch 419), lub Mandzi-uk, Mendzi-uk, od n. os. Menda (: ap. menda, męda 'gatunek wszy' SW, lub od ap. mądo 'jądro' Sstp, SXVI)
• pochodzenia obcego
  lub Mandziuk, od białorus. n. os. Mandzjuk (: n. os. Manda) Biryła II 274

• derywowane
• z sufiksem
  Mandzi-uk, z suf. -uk, pochodzenia wschodniosłowiańskiego, w funkcji patronimicznej
• niederywowane
lub Mandziuk < białorus. n. os. Mandzjuk

• Niemcy / liczba wystąpień: 32 / źródło: https://legacy.stoepel.net/en
• Czechy / liczba wystąpień: 6 / źródło: https://www.kdejsme.cz/prijmeni/Mandziuk/hustota/
• Dania / liczba wystąpień: 3 / źródło: http://www.danskernesnavne.navneforskning.ku.dk/personnavne.asp
• Szwecja / liczba wystąpień: 3 / źródło: https://www.scb.se/en/finding-statistics/sverige-i-siffror/namesearch/Search/?nameSearchInput=Mandziuk

• K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 2001/ tom: II