MANIARA

Ogólna liczba: 193

Kobiety: 100

Mężczyźni: 93

Ranga: 24319

Województwa
  1. ŚWIĘTOKRZYSKIE / 110
  2. ŚLĄSKIE / 46
  3. DOLNOŚLĄSKIE / 16
  4. MAZOWIECKIE / 5
  5. OPOLSKIE / 5
  6. LUBELSKIE / 4
  7. POMORSKIE / 3
  8. ŁÓDZKIE / 2
  9. MAŁOPOLSKIE / 1
  10. WIELKOPOLSKIE / 1
Powiaty:
  1. JĘDRZEJOWSKI / 96
  2. SOSNOWIEC / 15
  3. RYBNIK / 10
  4. GÓROWSKI / 9
  5. KIELECKI / 8
  6. BYTOM / 6
  7. KIELCE / 6
  8. NOWODWORSKI / 5
  9. GŁUBCZYCKI / 5
  10. TARNOGÓRSKI / 5
  11. CHORZÓW / 4
  12. LUBELSKI / 4
  13. GŁOGOWSKI / 3
  14. WROCŁAW / 3
  15. RUDA ŚLĄSKA / 3
  16. GDAŃSK / 3
Gminy:
  1. OKSA / 48
  2. M. SOSNOWIEC / 15
  3. NAGŁOWICE / 15
  4. SOBKÓW / 13
  5. JĘDRZEJÓW / 12
  6. M. RYBNIK / 10
  7. BODZENTYN / 8
  8. MAŁOGOSZCZ / 7
  9. M. BYTOM / 6
  10. M. KIELCE / 6
  11. BABORÓW / 5
  12. TARNOWSKIE GÓRY / 5
  13. GÓRA / 4
  14. LEONCIN / 4
  15. WĄSOSZ / 4
  16. M. CHORZÓW / 4

forma żeńska równa formalnie męskiej: Maniara

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Maniarzyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Maniarzanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Maniara RymNPol II 63

  • od wyrazu pospolitego
    • przezwiskowe
      Maniara, od ap. maniera, maniora 'sposób tworzenia; nawyk'
  • od nazwy własnej
    • odimienne
      lub Mani-ara, skrócenie od wschodniosłow. im. Maniło (: hebr, immanu'el 'Bóg z nami', łac. Emmanuel, stukr. Manoił, ICh) lub od starop. im. złożonego Mano-mir (: prasłow. *maniti (sę) 'zwodzić', pol. mamić 'oszukiwać, mylić' Sstp, manić 'zwodzić, łudzić' SW)

  • derywowane
    • z sufiksem
      Mani-ara

  • K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny / rok: 2001/ tom: II