MANTUR

Ogólna liczba: 245

Kobiety: 128

Mężczyźni: 117

Ranga: 21146

Województwa
  1. PODLASKIE / 175
  2. MAZOWIECKIE / 37
  3. ZACHODNIOPOMORSKIE / 18
  4. MAŁOPOLSKIE / 9
  5. POMORSKIE / 5
  6. WIELKOPOLSKIE / 1
Powiaty:
  1. SIEMIATYCKI / 130
  2. BIAŁYSTOK / 30
  3. M.ST.WARSZAWA / 18
  4. ŁOBESKI / 13
  5. OŚWIĘCIMSKI / 9
  6. BIELSKI / 8
  7. WYSOKOMAZOWIECKI / 5
  8. MALBORSKI / 5
  9. MIŃSKI / 5
  10. PIASECZYŃSKI / 5
  11. SZCZECIN / 4
  12. LEGIONOWSKI / 3
  13. GRÓJECKI / 2
  14. NOWODWORSKI / 2
  15. PRUSZKOWSKI / 2
  16. HAJNOWSKI / 2
Gminy:
  1. SIEMIATYCZE / 92
  2. M. BIAŁYSTOK / 30
  3. NURZEC-STACJA / 22
  4. WĘGORZYNO / 13
  5. OŚWIĘCIM / 9
  6. DROHICZYN / 9
  7. BIELSK PODLASKI / 8
  8. MIELNIK / 7
  9. BIAŁOŁĘKA / 7
  10. NOWE PIEKUTY / 5
  11. MALBORK / 5
  12. BIELANY / 4
  13. M. SZCZECIN / 4
  14. WIELISZEW / 3
  15. SIENNICA / 3
  16. WESOŁA / 3

forma żeńska równa formalnie męskiej: Mantur

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Manturowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Manturówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Mantur 1662 AntrP II 426

  • pochodzenia obcego
    Mantur, od niem. n. os. Manter (: skrócenie od germ. im. złożonych z MAND w pierwszej części , od stwniem. mandjan 'cieszyć się, radować' Gottsch 419)

  • niederywowane
    • Mantur

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2009/ tom: II