MICIUK

Ogólna liczba: 177

Kobiety: 85

Mężczyźni: 92

Ranga: 25759

Województwa
  1. LUBELSKIE / 94
  2. DOLNOŚLĄSKIE / 36
  3. ZACHODNIOPOMORSKIE / 17
  4. PODLASKIE / 9
  5. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 5
  6. WIELKOPOLSKIE / 5
  7. ŚLĄSKIE / 4
  8. KUJAWSKO-POMORSKIE / 3
  9. MAZOWIECKIE / 2
  10. POMORSKIE / 2
Powiaty:
  1. BIALSKI / 58
  2. BIAŁA PODLASKA / 16
  3. GŁOGOWSKI / 12
  4. SZCZECIN / 12
  5. POLKOWICKI / 10
  6. LUBLIN / 9
  7. BIŁGORAJSKI / 7
  8. ŚWIDNICKI / 6
  9. BIAŁYSTOK / 6
  10. STARGARDZKI / 5
  11. CIESZYŃSKI / 4
  12. JAROCIŃSKI / 4
  13. WROCŁAW / 4
  14. GIŻYCKI / 3
  15. LUBIŃSKI / 2
  16. RADZYŃSKI / 2
Gminy:
  1. TUCZNA / 32
  2. PISZCZAC / 26
  3. M. BIAŁA PODLASKA / 16
  4. GŁOGÓW / 12
  5. M. SZCZECIN / 12
  6. GAWORZYCE / 10
  7. M. LUBLIN / 9
  8. M. BIAŁYSTOK / 6
  9. JÓZEFÓW / 6
  10. STARGARD SZCZECIŃSKI / 5
  11. ŚWIEBODZICE / 4
  12. SKOCZÓW / 4
  13. WROCŁAW-ŚRÓDMIEŚCIE / 4
  14. JAROCIN / 4
  15. GIŻYCKO / 3
  16. MIELNIK / 2

forma żeńska równa formalnie męskiej: Miciuk

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Mićukowa

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Mićukówna

komentarz: Formant -owa tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -ówna odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie kobiety używają zwyczajowo.

  • Miciuk 1662 AntrP III 77
  • Joannes Miciuk 1805 GóSan 156

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Mici-uk, od n. os. Mica, Micia, lub Mic, zob. Mic

  • derywowane
    • z sufiksem
      Mici-uk; suf. -uk, pochodzenia wschodniosłowiańskiego, w funkcji patronimicznej

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2011/ tom: III
  • H. Górny, Nazwiska mieszkańców wybranych miejscowości dawnej ziemi sanockiej w świetle interferencji etniczno-językowej (XV-XIX w.) / rok: 2004