MICZKA

Ogólna liczba: 386

Kobiety: 200

Mężczyźni: 186

Ranga: 14758

Województwa
  1. ŚLĄSKIE / 218
  2. OPOLSKIE / 143
  3. DOLNOŚLĄSKIE / 8
  4. MAŁOPOLSKIE / 6
  5. POMORSKIE / 4
  6. WIELKOPOLSKIE / 4
  7. LUBUSKIE / 3
Powiaty:
  1. KRAPKOWICKI / 90
  2. TARNOGÓRSKI / 59
  3. GLIWICE / 29
  4. GLIWICKI / 22
  5. PRUDNICKI / 22
  6. ZABRZE / 20
  7. OPOLSKI / 19
  8. CHORZÓW / 15
  9. KATOWICE / 12
  10. MIKOŁOWSKI / 11
  11. SIEMIANOWICE ŚLĄSKIE / 9
  12. STRZELECKI / 8
  13. BYTOM / 6
  14. TYCHY / 6
  15. RYBNICKI / 5
  16. SOSNOWIEC / 5
Gminy:
  1. ZBROSŁAWICE / 49
  2. WALCE / 44
  3. KRAPKOWICE / 29
  4. M. GLIWICE / 29
  5. M. ZABRZE / 20
  6. TARNÓW OPOLSKI / 17
  7. M. CHORZÓW / 15
  8. GOGOLIN / 13
  9. GŁOGÓWEK / 12
  10. M. KATOWICE / 12
  11. GIERAŁTOWICE / 10
  12. M. SIEMIANOWICE ŚLĄSKIE / 9
  13. PYSKOWICE / 9
  14. BIAŁA / 9
  15. TWORÓG / 7
  16. M. TYCHY / 6

forma żeńska równa formalnie męskiej: Miczka

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Miczczyna

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Miczczanka

komentarz: Formant -yna tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Mic(z)ka // Myc(z)ka 1630, XVIII AntrP III 77

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Micz-ka, od n. os. Micz (: im. Mikołaj, grec. Nikolaos, od grec. nike 'zwycięstwo' i laos 'ludzie, lud, wojownicy' , lub od im. Dymitr, grec. Demetrios, od im. greckiej bogini Demeter, łac. Demetrius, wschodniosłow. Dimitrij, ICh).

  • derywowane
    • z sufiksem
      Micz-ka; suf. -ka w funkcji patronimicznej lub deminutywnej

Poza granicami Polski także w formie adaptacji graficznej Mitzka.

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2011/ tom: III