MIKUNDA

Ogólna liczba: 245

Kobiety: 123

Mężczyźni: 122

Ranga: 21128

Województwa
  1. ŚLĄSKIE / 84
  2. MAŁOPOLSKIE / 58
  3. DOLNOŚLĄSKIE / 48
  4. MAZOWIECKIE / 17
  5. ŁÓDZKIE / 14
  6. LUBUSKIE / 13
  7. WARMIŃSKO-MAZURSKIE / 10
  8. POMORSKIE / 1
Powiaty:
  1. BIERUŃSKO-LĘDZIŃSKI / 47
  2. KŁODZKI / 28
  3. KRAKÓW / 24
  4. CHRZANOWSKI / 23
  5. MYSŁOWICE / 11
  6. PIEKARY ŚLĄSKIE / 10
  7. TYCHY / 8
  8. RADOM / 8
  9. OLSZTYN / 8
  10. PIOTRKÓW TRYBUNALSKI / 7
  11. WADOWICKI / 7
  12. ZIELONOGÓRSKI / 6
  13. BEŁCHATOWSKI / 5
  14. ŚWIDNICKI / 5
  15. PRUSZKOWSKI / 4
  16. WROCŁAW / 4
Gminy:
  1. IMIELIN / 34
  2. M. KRAKÓW / 24
  3. BYSTRZYCA KŁODZKA / 23
  4. CHRZANÓW / 22
  5. M. MYSŁOWICE / 11
  6. M. PIEKARY ŚLĄSKIE / 10
  7. M. OLSZTYN / 8
  8. M. RADOM / 8
  9. M. TYCHY / 8
  10. BIERUŃ / 7
  11. M. PIOTRKÓW TRYBUNALSKI / 7
  12. ANDRYCHÓW / 5
  13. ŚWIDNICA / 5
  14. BEŁCHATÓW / 5
  15. LĄDEK-ZDRÓJ / 4
  16. M. ZIELONA GÓRA / 4

forma żeńska równa formalnie męskiej: Mikunda

forma żeńska z sufiksem –owa, -ina/-yna: Mikundzina

forma żeńska z sufiksem –ówna, -anka: Mikundzianka

komentarz: Formant -ina tworzy nazwiska odmężowskie, zaś formant -anka odojcowskie. Obecnie nazwiska w takim kształcie znane są w języku mówionym.

  • Mikunda 1571 AntrP III 83

  • od nazwy własnej
    • odimienne
      Mik-unda, od n. os Mik, zob. Mik

  • derywowane
    • z sufiksem
      Mik-unda

  • Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku / rok: 2011/ tom: III